Bir Pazar gününün daha sonu geldik. Pazarlar her zaman mutlu olmuyor maalesef. Şöyle güzel bir uyku çektikten sonra uyanmak, ardından dışarıda güzel bir kahvaltı, sonrasında keyifli bir gezi ve eve dönüp çay kahve keyfi yapamadım bu pazar. 

Güzel bir uyku çektim, ardından annemin her zaman yapmadığı için şaşırdığım mükellef bir kahvaltı yaptım. Daha sonra annemin "Camları siler misin?" demesiyle kahvaltının bana enerji vermek için kurgulandığını anladım :(

Pazarlar her zaman mükemmel olamıyor işte. 

Bu aralar birde sürekli ders çalışıyorum. 35 yaşında, kıdemli bir çalışma hayatından sonra yapamadığım için pişman olduğum üniversiteye bu sene girebildim. İstanbul Üniversitesi İşletme bölümüne başladım. Çok zooor... Yıllar sonra unutulmuş bilgileri tekrar hafızaya yüklemek inanılmaz zor. Finaller için sıkı bir şekilde çalışıyorum; umarım başarılı olurum.

Sevgiler...